Puls Szpitala

Puls Szpitala

Warto wiedzieć!

Przechodzimy na Outlooka – nowy etap cyfryzacji USDK

Rozpoczęliśmy migrację szpitalnej poczty elektronicznej do Microsoft Exchange Online (Outlook)! To ważny krok w kierunku nowocześniejszej, bezpieczniejszej i bardziej komfortowej pracy.

Dotychczasowy system Zimbra będzie stopniowo zastępowany przez Outlooka. Migracja skrzynek będzie odbywać się etapami, a każdy użytkownik otrzyma wcześniej informację o terminie przeniesienia swojej poczty.

Nowy system to:
✔️ większe bezpieczeństwo danych dzięki logowaniu MFA,
✔️ lepsza stabilność i dostępność poczty,
✔️ wygodna integracja z narzędziami Microsoft,
✔️ dostęp do nowych funkcji wspierających codzienną pracę zespołów.

Po migracji zyskamy również dostęp do:
🔹 Microsoft Teams – komunikacji i spotkań online,
🔹 Office Online – internetowych wersji Worda, Excela i PowerPointa.

📢 Zachęcamy do regularnego śledzenia informacji w Intranecie – będą tam publikowane aktualności dotyczące harmonogramu migracji, instrukcje oraz najważniejsze kroki, które należy podjąć przed przeniesieniem skrzynki.

W razie pytań pomocą służy Dział Informatyki:

📧 helpdesk@usdk.pl

🌐 system Helpdesk: https://helpdesk.usdk.pl 

☎️ tel. 4071, 4068, 4064, 4069

Nowa poczta? Wygeneruj swoją stopkę

Jeśli Twoja skrzynka pocztowa została już przeniesiona do Microsoft Outlook, pamiętaj o ustawieniu nowej stopki zgodnej ze standardem obowiązującym w USDK.

Generator stopki jest dostępny pod adresem: www.usd.krakow.pl/generowaniestopki2026

W razie pytań lub problemów z konfiguracją stopki skontaktuj się z Sekcją ds. PR:
📧 sekcjapr@usdk.pl 

☎️ wew. 4636

Nowa Poradnia Chirurgii Dziecięcej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń

Informujemy, że na podstawie ZW nr 17/2026 połączono dwie dotychczas funkcjonujące poradnie, tworząc nową jednostkę: Poradnię Chirurgii Dziecięcej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń.

Zmiana ma na celu usprawnienie organizacji pracy, poprawę koordynacji opieki nad pacjentami oraz dalszy rozwój kompleksowego leczenia chirurgicznego dzieci.

Mamy nowy oddział!- zmiany w strukturze organizacyjnej

W naszym Szpitalu powstał nowy Oddział Intensywnej Terapii Kardiochirurgicznej, działający w ramach Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej (ZW nr 15/2026) .

To ważny krok w dalszym rozwoju opieki nad pacjentami wymagającymi leczenia kardiochirurgicznego i intensywnego nadzoru po zabiegach.

Przy okazji zmieniła się również nazwa dotychczasowego Oddziału Kardiochirurgii i Intensywnej Opieki Kardiochirurgicznej – nowa nazwa to po prostu Oddział Kardiochirurgii Dziecięcej (ZW nr 37/2026).

Nowa organizacja Centrum Ambulatoryjnego Leczenia Dzieci

Z dniem 1 lipca 2026 r. w Pionie Pełnomocnika Dyrektora ds. Operacyjnych rozpoczął działalność Dział Obsługi Pacjenta. Jego zadaniem jest kompleksowa obsługa pacjentów – od udzielania informacji o funkcjonowaniu Szpitala, przez rejestrację wizyt i weryfikację uprawnień, po koordynację harmonogramów przyjęć i bieżącą współpracę z personelem medycznym.

Nowa organizacja CALD została przedstawiona na aktualnym schemacie wraz z danymi kontaktowymi. Przypominamy również, że wszystkie sprawy administracyjne i kadrowe pracownicy CALD załatwiają w tym samym miejscu co dotychczas– w sekretariacie CALD (pokój 3A-07).

Powołano Zespół Farmacji Klinicznej

Na podstawie ZW nr 25/2026 powołano Zespół Farmacji Klinicznej, którego zadaniem będzie wspieranie bezpiecznej i skutecznej farmakoterapii pacjentów Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie.

Zespół będzie m.in. prowadził przeglądy lekowe, analizował bezpieczeństwo terapii, wspierał personel medyczny w zakresie farmakoterapii oraz uczestniczył w opracowywaniu procedur i szkoleń.

Zmiana organizacji portierni – Budynek C

Przypominamy, że od 01.04.2026 r. portiernia przy wejściu służbowym do Budynku C zostaje zamknięta.

Jej zadania przejmują pracownicy portierni w Budynku CALD. Jednak puste opakowania po tonerach do drukarek należy zostawiać na stoliku usytuowanym obok dawnej portierni w Budynku C.

Dziękujemy za wyrozumiałość i stosowanie się do nowych zasad!

Zespół Inspektorów Ochrony Radiologicznej

Na podstawie ZW nr 36/2026 powołano Zespół Inspektorów Ochrony Radiologicznej, odpowiedzialny m.in. za nadzór nad bezpieczeństwem pracy z promieniowaniem jonizującym, szkolenia personelu oraz współpracę z jednostkami wykorzystującymi aparaturę radiologiczną.

HR i rozwój

📚 Obowiązkowe szkolenia – pamiętaj o terminach!

Na platformie szkoleniowej pojawiły się dwa nowe obowiązkowe szkolenia, które powinien ukończyć cały personel Szpitala.

Wewnętrzny System Zarządzania Jakością i Bezpieczeństwem

• forma: prezentacja online zakończona testem wiedzy (10 pytań),
• warunkiem zaliczenia jest uzyskanie kompletu poprawnych odpowiedzi,
• termin realizacji: do 31 sierpnia 2026 r.

Prawa Pacjenta

• szkolenie obejmuje wykład w formie nagrania wideo oraz materiały edukacyjne, w tym Poradnik dobrej komunikacji i publikację Pacjent w podmiocie leczniczym,
• termin realizacji: do 30 września 2026 r.

Oba szkolenia dostępne są na platformie: https://szkolenia.usdk.pl

Zachęcamy do realizacji szkoleń z odpowiednim wyprzedzeniem i dziękujemy za terminowe ich ukończenie.

💼 Rekrutacja – Hexjobs

Wdrożyliśmy nowy system rekrutacyjny Hexjobs, który pomaga nam sprawniej ogarniać procesy rekrutacyjne i lepiej docierać do kandydatów.

Aktualne oferty pracy są dostępne w zakładce „Kariera” oraz pod linkiem:
https://business.hexjobs.com/pl/careers/uniwersytecki-szpital-dzieciecy-w-krakowie

Dziękujemy wszystkim, którzy polecają kandydatów – to naprawdę pomaga budować nasz zespół!

🏃‍♀️ Pakiet Medicover Sport

Lato sprzyja ruchowi – nawet mała aktywność robi różnicę. Spacer, rower, basen czy trening po pracy to dobry sposób na „reset głowy”.

Pakiet Medicover Sport daje dostęp do wielu obiektów sportowych oraz treningów online (HIIT, cardio, wzmacniające), które można zrobić w dowolnym miejscu i czasie.

Zapisy: 1–20 dnia miesiąca
www.medicoversport.pl/pakiety/USDK
Kod: UsdkMS2023

Ludzie z pasją

Na tropie alergii i… jadowitych owadów  – rozmowa
z lek. Barbarą Klasą

Czy katar u żłobkowicza to zawsze alergia? Dlaczego polscy pacjenci mają powody do zazdrości ze strony sąsiadów zza granicy i co wspólnego z medycyną mają… osy i pszczoły?

W tym wydaniu naszej szpitalnej kolumny „Ludzie z pasją” mamy przyjemność rozmawiać z lek. Barbarą Klasą, specjalistką pediatrii i alergologii w naszym Szpitalu. W niezwykle ciepłej i szczerej rozmowie pani doktor opowiada nam o kulisach pracy na oddziale i obalaniu medycznych mitów. Zdradza nam także skąd czerpie energię i dlaczego w relacji z małym pacjentem najważniejsza jest empatia i język pozbawiony skomplikowanego żargonu.

Zapraszamy do inspirującej lektury! Z lek. Barbarą Klasą rozmawiała Adrianna Orzechowska, Sekcja ds. PR

Adrianna Orzechowska: Czy pamięta Pani ten konkretny moment, w którym postanowiła pani: „zostaję lekarką”? Skąd pomysł na połączenie pediatrii z alergologią?

Barbara Klasa: Szczerze mówiąc, nie potrafię wskazać jednego, przełomowego momentu, ponieważ mam wrażenie, że ta myśl towarzyszyła mi od zawsze. 

Pediatria spodobała mi się od pierwszych zajęć w USD w czasie studiów. Praca w Szpitalu USD to było moje marzenie! Przez 3 lata byłam członkiem Studenckiego Koła Naukowego przy Klinice Nefrologii Dziecięcej. Potem, już w trakcie specjalizacji z pediatrii, którą robiłam w Klinice Chorób Dzieci jeden ze staży odbywałam w Oddziale Pulmonologii, Alergologii i Dermatologii – to wtedy spodobała mi się ta dziedzina. Myślę, też, że duży wpływ mieli na to ludzie, z którymi miałam szczęście tam pracować.

AO: Jak w takim razie wygląda codzienność na Pani oddziale? 

B.K.: Rano zaczynamy krótką odprawą – lekarz dyżurny, który właśnie kończy pracę przekazuje najważniejsze informacje ze swojego dyżuru. Ustalamy kto z lekarskiego zespołu pracuje dzisiaj w Poradni, kto jest na Oddziale, a kto ma zajęcia ze studentami. Kierownik Oddziału – Pani Profesor Ewa Cichocka Jarosz ustala kto się zajmie danym pacjentem. Po zbadaniu wszystkich pacjentów w Oddziale mamy wizytę, na której omawiamy każdego pacjenta i ustalamy dalsze postępowanie. Zwykle po wizycie jest chwila przerwy na szybką kawę (ale nie zawsze). Każdy dzień jest trochę inny i to lubię najbardziej! Nie ma nudy.

AO: Co w tej codziennej pracy daje Pani największą satysfakcję?

B.K.: Najbardziej satysfakcjonujące jest to, kiedy uda się nawiązać dobry kontakt i z rodzicem, i z dzieckiem, zdobyć ich zaufanie. Jeżeli taki pacjent wychodzi czy z oddziału, czy z gabinetu z poradni, z poczuciem zaopiekowania, zrozumienia, z uśmiechem na twarzy. Kiedy udaje mi się nawiązać tą nić porozumienia, a dziecko czuje się komfortowo w gabinecie – czuje wtedy dużą satysfakcję. Kiedy pacjenci przychodzą „z polecenia”, lub gdy rodzice przyprowadzają rodzeństwo, to też jest dla mnie duża radość.

AO: A co jest najtrudniejsze w takim razie w pracy z dziećmi ? I z rodzicami? 

B.K.: Kluczowa moim zdaniem jest dobra komunikacja. Inaczej rozmawia się z 5-latkiem a jeszcze trudniej, paradoskalnie, z nastolatkiem. W relacji z rodzicami z kolei najważniejsza jest prostota przekazu. Unikam medycznego żargonu. Nawet jeśli użyję trudnego pojęcia, od razu staram się tłumaczyć go na „polski” język. Rodzic nie może potakiwać głową, a potem wracać do domu z poczuciem zagubienia.

AO: Z jakimi problemami pacjenci zgłaszają się najczęściej? 

B.K.: W okresie pylenia drzew i traw czyli wiosną i latem najczęściej widzę w gabinecie pacjentów z alergicznym nieżytem nosa (ANN), który, wbrew pozorom naprawdę  potrafi uprzykrzyć życie nawet 5-7 – latkom. Przychodzą również pacjenci z atopowym zapaleniem skóry, astmą, alergiami pokarmowymi, alergiami kontaktowymi, pokrzywką czy uczuleniem na alergeny zwierząt. W naszym ośrodku zajmujemy się również pacjentami uczulonymi na jad owadów błonkoskrzydłych, z mastocytozą czy wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym.

AO: Wokół alergii narosło wiele mitów. Który z nich słyszy Pani najczęściej?

B.K.: Często muszę tłumaczyć, że w okresie żłobkowym i przedszkolnym ciągłe katary u dziecka to nie zawsze jest alergia, a właściwie – bardzo rzadko! Najczęściej są to po prostu łagodne infekcje wirusowe – przedszkolna sztafeta, gdzie jedno dziecko kończy chorować, a drugie zaczyna. Kolejny, często obalany mit dotyczy dziedziczenia alergii po rodzicach.  Można odziedziczyć pewną skłonność do atopii czyli predyspozycji układu odpornościowego do nadmiernego reagowania na zwykle nieszkodliwe substancje, ale nie dziedziczy się konkretnej alergii po rodzicach.

AO: Niedawno wróciła Pani z międzynarodowego kongresu alergologicznego. Jak udział w konferencjach zmienia Pani codzienną praktykę lekarską i jak polska medycyna wypada na tle świata?

Udział w takich wydarzeniach daje przede wszystkim niezwykle szerokie spojrzenie na to, jak wygląda współczesna alergologia na świecie. Medycyna nie stoi w miejscu, więc w zawodzie lekarza nauka nie ma końca, to  nieodzowna część naszej pracy. Żeby być na bieżąco, w ciągu roku uczestniczę w kilku konferencjach krajowych, w tym roku byłam także uczestnikiem  międzynarodowej konferencji alergologicznej EAACI w Stambule – prezentowałam tam pracę dotyczącą biomarkerów w przewidywaniu ciężkiej anafilaksji po użądleniach u dzieci. 

W trakcie takich konferencji można wymienić się doświadczeniami, a czasem nawet można przedyskutować trudny przypadek z guru w danej dziedzinie. Wykładowcy i profesorowie to zwykle bardzo otwarci ludzie – nigdy nie zdarzyło mi się, aby ktoś odmówił rozmowy. Po wykładzie można po prostu podejść, zamienić kilka słów i opowiedzieć o trudnościach, z jakimi mierzymy się u konkretnego pacjenta. Dla nas, lekarzy, to ogromny plus i szansa na wymianę doświadczeń na najwyższym szczeblu.

Z tych wyjazdów wracam też z poczuciem dumy, bo pod wieloma względami polska medycyna jest w światowej czołówce. Na przestrzeni ostatnich lat wiele zmieniło się na plus w dziedzinie alergologii. Widzimy między innymi łatwiejszy dostęp do nowoczesnych terapii, takich jak leczenie biologiczne w AZS, astmie czy pokrzywce. Nowe listy refundacyjne od października 2025r. dały szansę na immunoterapię czyli odczulanie, znacznie większej liczbie pacjentów. To duży sukces, bo zarówno leczenie biologiczne jak i immunoterapia dają wspaniałe rezultaty. Dostęp do takich możliwości leczenia dla pacjentów daje nam niesamowity komfort pracy.

AO: Jest Pani również autorką publikacji medycznych. Co w codziennej praktyce daje Pani praca naukowa?

B.K.: Działalność naukowa i fakt, że pracuję w szpitalu uniwersyteckim, to dla mnie ogromna korzyść. Trafiają do nas pacjenci z naprawdę trudnymi, skomplikowanymi przypadkami, co zmusza do ciągłego rozwoju. Ogromną wartością jest też nasz Zespół – możliwość pracy z niezwykle doświadczonymi lekarzami sprawia, że w razie wątpliwości zawsze mogę poprosić starszych kolegów o opinię. Bardzo to doceniam w mojej codziennej pracy.

AO: Wieść niesie, że pani  “konikiem” są pszczółki? O co chodzi? Co jest w nich takiego fascynującego?

B.K.: Uczulenie na jad owadów błonkoskrzydłych (czyli głównie pszczół i os) to bardzo ciekawa dziedzina w alergologii. Zgłaszają się do nas pacjenci zarówno z dużymi  odczynami miejscowymi jak i po poważnych reakcjach anafilaktycznych po użądleniach przez pszczoły, osy czy szerszenie. Po wstępnym zapoznaniu się z  danym przypadkiem decydujemy, czy pacjent wymaga pogłębienia diagnostyki w Oddziale, czy wystarczy wizyta w naszej Poradni. Pacjenci, którzy zostaną zakwalifikowani do immunoterapii, czyli odczulania, przyjeżdżają do nas regularnie co 4-8 tygodni przez 5 lat – mamy więc dużo pracy! Tym tematem szczególnie zainteresowała mnie Pani Profesor Ewa Cichocka – Jarosz, kierownik Oddziału, a kiedyś także kierownik mojej specjalizacji. Mam to szczęście, że mogłam uczyć się od krajowego eksperta w tej dziedzinie!

AO: Czy medycyna „wchodzi do domu”, czy udaje się ją zostawić w pracy? 

B.K.: Mój mąż też jest lekarzem, więc to nieuniknione. Po powrocie z pracy po prostu rozmawiamy ze sobą, dzielimy się tym, co wydarzyło się w ciągu dnia, czasem omawiamy szczególnie ciekawe przypadki. Poza tym, dorastałam w rodzinie lekarskiej – moi rodzice również są lekarzami – więc opowiadanie o operacjach przy obiedzie znam od dziecka (śmiech).  Jednocześnie potrafimy zachować zdrowy dystans i nasze życie to nie tylko medycyna. Razem z dziećmi lubimy aktywnie spędzać czas – rower, rolki, kajaki, a w zimie narty.

AO: A jak Barbara Klasa ładuje baterie po trudnym, pełnym adrenaliny dyżurze?

B.K.: Po dyżurze lubię wybrać się sama na kawę. Lubię ten specyficzny rodzaj „samotności wśród ludzi” – to mój sposób na wyciszenie i uporządkowanie myśli. Zazwyczaj mam też zaplanowane jakieś przyjemne sprawy – fryzjer, kosmetyczka, kawa z koleżanką, albo zakupy. Poza tym jestem towarzyską osobą i lubię spotykać się ze znajomymi. Szczególnie cenię sobie spotkania z koleżankami, z którymi poznałyśmy się przez nasze dzieci. Mamy swój „klub” i regularnie się spotykamy.  Ponadto od 3 lat uczę się języka włoskiego. Jestem w tym bardzo zdyscyplinowana i mówię już całkiem nieźle!

AO: Na koniec – jaką radę dałaby Pani młodszym koleżankom i kolegom, którzy dopiero wchodzą do zawodu?

B.K.: Żeby nigdy nie stracili tej pięknej, młodzieńczej ciekawości lekarskiej. Żeby zawsze angażowali się w to, co robią, na sto procent. I przede wszystkim – aby empatia była tą cechą ich charakteru, która nigdy, mimo lat pracy i zmęczenia, nie wyblaknie. Pacjent musi czuć, że jest dla nas człowiekiem, a nie kolejnym numerem w systemie.

AO: Piękne podsumowanie. Bardzo dziękujemy za rozmowę!

B.K.: Bardzo dziękuję.