Wybitny polski kardiochirurg dziecięcy i chirurg, profesor zwyczajny (od 2012 r., od 2022 r. na emeryturze). Przez lata związany z Uniwersytetem Jagiellońskim jako kierownik Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej UJ CM oraz dyrektor Instytutu Pediatrii. Pionier innowacyjnych metod ratowania życia dzieci, w tym autor m.in. rekordowego w skali świata uratowania pacjenta z głębokiej hipotermii (temperatura ciała 11,8°C). Laureat licznych prestiżowych odznaczeń, w tym Orderu Uśmiechu, Krzyża Komandorskiego OOP oraz tytułu Honorowego Obywatela Miasta Krakowa. Aktywny działacz społeczny, filantrop, pasjonat historii medycyny i były organizator wypraw wysokogórskich.
2012: Tytuł profesora zwyczajnego
2001: Tytuł profesora
1996: Habilitacja
1984: Doktorat
2007 – 2022: Kierownik Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej UJ CM w Krakowie
Do 2022: Dyrektor Instytutu Pediatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego
2005 – 2007: Prodziekan ds. naukowych Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Zabrzu
1997 – 2007: Katedra i Klinika Kardiochirurgii w Zabrzu
1990 – 1997: I Klinika Kardiochirurgii ŚAM/SUM w Katowicach
1975 – 1990: Instytut Pediatrii Akademii Medycznej w Krakowie (współ udział w początkach kardiochirurgii dziecięcej w Krakowie)
Staże naukowe m.in. w: Bostonie, Filadelfii, Kilonii, Utrechcie, Madrycie oraz Rzymie.
2016: Pierwsze w Polsce wszczepienie pompy wirowej do długoterminowego wspomagania serca u dziecka.
2013: Wprowadzenie w Polsce metody leczenia operacyjnego w ciężkim nadciśnieniu płucnym u dzieci.
Uratowanie wraz z zespołem dziecka wychłodzonego do głębokiej hipotermii (temp. ciała 11,8°C) – najniższa temperatura na świecie u pacjenta w pełni przywróconego do życia.
2011: Pierwsze w Polsce zastosowanie wspomagania krążenia u dziecka przy pomocy sztucznej komory serca.
1996: Pierwsze w Polsce zastosowanie ECMO ze wspomaganiem krążenia u dziecka (Katowice) oraz współtworzenie pierwszego w kraju programu ECMO (Zabrze).
Wpisy i publikacje: Ponad 480 prac recenzowanych i rozdziałów książkowych; współautorstwo ponad 360 innych prac.
Monografie i podręczniki (redaktor 12 pozycji), m.in.:
Kardiochirurgia Dziecięca (2004) – nagrodzona Nagrodą Ministra Zdrowia
Kardiochirurgia dziecięca wybrane zagadnienia (2021)
Autor książki Medycyna w Polsce od czasów najdawniejszych do upadku pierwszej Rzeczpospolitej (2016)
Autor rozdziałów w 16 innych podręcznikach.
Działalność naukowa: Wieloletni kierownik Komisji Historii Medycyny Oddziału PAN w Krakowie
Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów: Prezes (2023–2025), obecnie Wiceprezes.
Klub Kardiochirurgów Polskich: Członek zarządu.
Rada Naukowa Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. Prof. Zbigniewa Religi w Zabrzu: Członek.
Lions Club (O. Kraków Śródmieście): Członek od 1990 r., Prezydent (2000–2002), Przewodniczący Strefy Krakowskiej (2003/2004).
Członek licznych krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych oraz kapituł (m.in. Kapituła Fundacji im. Agaty Mróz-Olszewskiej, Kapituła Gloria Medicinae, Stowarzyszenie Miłosiernego Samarytanina).
Członek Bractwa Kawalerów Spiżowych oraz Kawaler Zakonu Templariuszy Świątyni Jerozolimskiej.
2023: Złoty Medal Polonia Minor
2022: Złoty Medal Plus Ratio Quam Vis (najwyższe odznaczenie UJ)
2018: Tytuł Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa
2017, 2013: Dwukrotne wyróżnienie „Złotym Skalpelem”
2015: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
2015: Srebrny Medal Polonia Minor
2015: Nagroda Naukowa PAU
2013: Medal Gloria Medicinae
2011: Order Uśmiechu
2007: Złoty Krzyż Zasługi
2000: Medal Fideliter et constanter
Tytuł „Honorowy Ambasador Kongresów Polskich”
Od 2022: Prowadzący Klub Dyskusyjny Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie.
Od 2008: Założyciel i wieloletni prezes Fundacji Schola Cordis wspierającej kardiochirurgię dziecięcą.
Współorganizator charytatywnych biegów długodystansowych w Krakowie na rzecz zakupu sprzętu medycznego.
1974 – 1977: Współorganizator polskich wypraw wysokogórskich (m.in. kierownik wyprawy w Andy Peru i Boliwii w 1977 r.).
Ułatwienia dostępu