Janusz Skalski

Jednostki

Zainteresowania zawodowe

• Kardiochirurgia dziecięca i chirurgia dziecięca – ze szczególnym uwzględnieniem innowacyjnych, pionierskich metod operacyjnych.

• Technologie wspomagania krążenia i serca u dzieci (zastosowanie systemów ECMO, sztucznych komór serca oraz pomp wirowych do długoterminowego wspomagania).

• Leczenie ciężkiego nadciśnienia płucnego u dzieci metodami operacyjnymi.

• Głęboka hipotermia i medyczne procedury ratunkowe związane ze skrajnym wychłodzeniem organizmu.

• Historia medycyny – badanie dziejów medycyny polskiej, ze szczególnym uwzględnieniem okresu od czasów najdawniejszych do upadku I Rzeczypospolitej.

Praca zawodowa

• 1975–1990: Instytut Pediatrii Akademii Medycznej w Krakowie (czynny udział w początkach krakowskiej kardiochirurgii dziecięcej).

• 1990–1997: I Klinika Kardiochirurgii ŚAM/SUM w Katowicach.

• 1997–2007: Katedra i Klinika Kardiochirurgii w Zabrzu.

• 2005–2007: Prodziekan ds. naukowych Wydziału Lekarskiego SUM w Zabrzu.

• 2007–2022: Kierownik Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej UJ CM Kraków oraz wieloletni dyrektor Instytutu Pediatrii UJ.

• 2023–2025: Prezes Polskiego Towarzystwa Kardio-Torakochirurgów (obecnie wiceprezes).

• Pozostałe funkcje: Członek zarządu Klubu Kardiochirurgów Polskich, wieloletni kierownik Komisji Historii Medycyny oddziału PAN w Krakowie, członek Rady Naukowej Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi w Zabrzu, założyciel i prezes Fundacji Schola cordis (od 2008 r.), prowadzący Klub Dyskusyjny Okręgowej Izby Lekarskiej w Krakowie (od 2022 r.).

Publikacje naukowe

Dorobek naukowy obejmuje łącznie ponad 480 prac recenzowanych i rozdziałów książkowych oraz współautorstwo ponad 360 innych prac (autor rozdziałów w 16 podręcznikach). Redaktor 12 monografii i podręczników, w tym najważniejsze pozycje:

• „Kardiochirurgia Dziecięca” – podręcznik wyróżniony Nagrodą Ministra Zdrowia (2004).

• „Medycyna w Polsce od czasów najdawniejszych do upadku pierwszej Rzeczpospolitej” (2016) – publikacja autorska.

• „Kardiochirurgia dziecięca wybrane zagadnienia” (2021).

Certyfikaty i szkolenia

• Międzynarodowe staże naukowe: Boston, Filadelfia, Kilonia, Utrecht, Madryt, Rzym.

• Tytuły i stopnie naukowe: Doktorat (1984 r.), Habilitacja (1996 r.), Tytuł profesora (2001 r.), Profesor zwyczajny (2012 r.).

• Pionierskie wdrożenia medyczne w Polsce:

  • Pierwsze w Polsce zastosowanie ECMO ze wspomaganiem krążenia u dziecka (Katowice, 1996) oraz współtworzenie pierwszego krajowego programu ECMO w Zabrzu.

  • Pierwsze w Polsce zastosowanie wspomagania krążenia u dziecka przy pomocy sztucznej komory serca (2011).

  • Wprowadzenie w Polsce operacyjnej metody leczenia ciężkiego nadciśnienia płucnego u dzieci (2013).

  • Pierwsze w Polsce wszczepienie pompy wirowej do długoterminowego wspomagania serca u dziecka (2016).

  • Światowy rekord w medycynie ratunkowej: uratowanie dziecka w głębokiej hipotermii (temperatura ciała 11,8°C) i pełne przywrócenie go do życia.