Film Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego o prof. Januszu Skalskim w ramach projektu „Pamięć Uniwersytetu”, autor filmu: Maciej Zborek, pracownik Archiwum UJ

W ramach projektu Pamięć Uniwersytetu powstał kolejny film dokumentalny, tym razem poświęcony wybitnej postaci związanej z Uniwersyteckim Szpitalem Dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu. Bohaterem najnowszej produkcji jest prof. Janusz Hieronim Skalski – ceniony kardiochirurg dziecięcy, profesor nauk medycznych oraz wieloletni pracownik i kierownik Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej USDK.

Produkcja ma charakter niekomercyjny i jest dostępna bezpłatnie dla wszystkich zainteresowanych historią medycyny, działalnością uczelni oraz sylwetkami osób, które przez lata współtworzyły renomę krakowskiego ośrodka medycznego.

To opowieść o lekarzu, naukowcu i nauczycielu akademickim, który przez dziesięciolecia współtworzył rozwój polskiej kardiochirurgii dziecięcej, ratując życie najmłodszych pacjentów i wprowadzając w Polsce pionierskie metody leczenia.

Link do filmu: https://youtu.be/je10obDmaFg?si=MaGaPyU2MVKWsHsv

Poniżej możecie Państwo przeczytać o dorobku Profesora:

Prof. Janusz Skalski urodził się 1 grudnia 1951 roku w Krakowie. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Krakowie, którą ukończył w 1975 roku po wcześniejszej nauce w I Liceum Ogólnokształcącym im. Bartłomieja Nowodworskiego. Od początku swojej kariery zawodowej związany był z chirurgią dziecięcą oraz leczeniem wad serca u dzieci.

Brał czynny udział w tworzeniu od podstaw kardiochirurgii dziecięcej w Instytucie Pediatrii w Krakowie w latach 1975–1990. Następnie od 1990 roku współtworzył zespół kardiochirurgii dziecięcej w Katowicach. W 1997 roku rozpoczął pracę w Zabrzu, gdzie specjalizował się w leczeniu dzieci z pojedynczą komorą serca. To właśnie tam współtworzył pierwszy w Polsce program ECMO, a już wcześniej – w 1996 roku w Katowicach – jako pierwszy w kraju zastosował mechaniczne wspomaganie krążenia w układzie ECMO u dziecka.

Po powrocie do Krakowa w 2007 roku ponownie związał się z Uniwersyteckim Szpitalem Dziecięcym w Krakowie. Skoncentrował się wówczas na wieloetapowym leczeniu dzieci z jednokomorowym sercem, szczególnie z zespołem niedorozwoju lewego serca. W 2011 roku jako pierwszy w Polsce zastosował wspomaganie krążenia u dziecka przy pomocy sztucznych komór serca. Wraz z zespołem lekarzy uratował także dziecko wychłodzone do głębokiej hipotermii z temperaturą wewnętrzną ciała wynoszącą 11,9°C – najniższą zanotowaną na świecie u pacjenta, którego udało się w pełni przywrócić do życia. W 2016 roku po raz pierwszy w Polsce wszczepił dziecku pompę wirową do długoterminowego wspomagania pracy serca.

W trakcie swojej wieloletniej działalności zawodowej pracował m.in. w Polsko-Amerykańskim Instytucie Pediatrii Akademii Medycznej w Krakowie, I Klinice Kardiochirurgii Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach oraz w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu. Od 2007 do 2022 roku kierował Kliniką Kardiochirurgii Dziecięcej Collegium Medicum UJ w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie. W latach 2007–2012 oraz ponownie od 2015 do 2022  roku pełnił funkcję dyrektora Instytutu Pediatrii CM UJ. Po przejściu na emeryturę pełni funkcję konsultanta kardiochirurgii dziecięcej w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie. W 2023 r. objął stanowisko Prezesa Polskiego Towarzystwa Kardio-Torakochirurgów.

Wyróżniany, m.in.: Nagrodą Prezydenta M. Krakowa w Dziedzinie Nauki i Techniki (1987), Medalem „Fideliter et Constanter” (2000), Nagrodą Ministra Zdrowia za podręcznik Kardiochirurgia dziecięca (2004), Złotym Krzyżem Zasługi (2007), czterokrotnie Nagrodą Rektora Io (2006, 2007, 2011, 2022); tytułem Lekarz Roku 2007 przez magazyn „Rynek Zdrowia”, tytułem „Krakowianina Roku 2007”, Medalem Zacnego Uczynku (2008), Laurem Krakowskie Nagrody 2009 Kultura–Nauka-Media ALIANZ, Orderem Uśmiechu (2011), Medalem im. Jana Robla za działalność bibliofilską (2013), Medalem Gloria Medicinae (2013), „Złotym Logo Polska” za promowanie Polski na świecie (2014), Złotym Laurem Umiejętności i Kompetencji (2015), Nagrodą św. Kamila (2015), Honorowym Tytułem „Miłosierny Samarytanin” (2015), Nagrodą „Lider Ochrony Zdrowia (2015), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2015), Medalem Honorowego Małopolanina (2015), Nagrodą Naukową PAU im. Mikołaja Kopernika i fundacji Rady Miasta Krakowa (2015), Nagrodą Specjalną „Perła Medycyny” (2015), medalem Komisji Edukacji Narodowej (2021). Wyróżniony tytułem: Lider Rynku Zdrowia (2016), „Zasłużony dla Miasta Proszowice” (2016),” Kawaler „Piwnicznego Orderu Złotego Runa” (Piwnicy pod Baranami, 2017), Ambasador Kongresów Polskich: (2017), Honorowy Obywatela Stołecznego, Królewskiego M. Krakowa (2018). W 2022 r. uhonorowany najwyższym wyróżnieniem Uniwersytetu Jagiellońskiego Złotym Medalem Plus Ratio Quam Vis.

Jest założycielem Fundacji Schola cordis – wspierania kardiochirurgii dziecięcej; od 2006 roku jest członkiem Rady Naukowej Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. Prof. Z. Religi w Zabrzu. Od 1990 roku należy do Lions Club o. Kraków Śródmieście; od r. 2008 należy do Kapituły Fundacji im. Agaty Mróz-Olszewskiej w Katowicach, od 2013 r. do Kapituły „Gloria Medicine”, od 2012 do Kapituły Stowarzyszenia Miłosiernego Samarytanina ustanowionej przez Wolontariat Św. Eliasza.

Od 2009 roku organizował szereg charytatywnych koncertów na rzecz Kliniki Kardiochirurgii Dziecięcej w Krakowie. W koncertach występowali znakomici artyści, m.in. muzycy z orkiestry Filharmoników Wieleńskich, orkiestra z Salzburga, znani soliści z Polski i innych krajów. Współorganizuje w Krakowie biegi charytatywne, z których dochód przeznaczany jest na zakupy sprzętu medycznego: półmaratony „Marzanny – dla Małych Serc”, „Biegi Niepodległości – dla Małych Serc”, „Biegi Sylwestrowe”. Kilkakrotnie współorganizował charytatywne koncerty „Kolędy do Nieba”, z których dochód również przeznaczony był na doposażenie Kliniki w sprzęt medyczny.

Film poświęcony prof. Januszowi Skalskiemu jest świadectwem dorobku lekarza i naukowca związanego z Uniwersytetem Jagiellońskim CM oraz Uniwersyteckim Szpitalem Dziecięcym w Krakowie.  To historia człowieka, który przez dziesięciolecia współtworzył rozwój polskiej kardiochirurgii dziecięcej i przyczynił się do ratowania życia najmłodszych Pacjentów.