W drugiej połowie lat sześćdziesiątych spełniły się starania, które jeszcze w 1958 roku podjął architekt polskiego pochodzenia, Władysław Poray-Biernacki. Dzięki jego inicjatywie oraz wsparciu kongresmena Clementa Zablockiego i senatora Huberta Humphreya, możliwe stało się rozpoczęcie budowy nowoczesnego szpitala dziecięcego w Krakowie. Wkrótce powołano do życia komitet The American Research Hospital in Poland, który prowadził zbiórkę funduszy, a Kongres Stanów Zjednoczonych zatwierdził specjalną dotację na ten cel.
Budowa w Prokocimiu ruszyła w 1961 roku, a uroczysta inauguracja działalności Instytutu Pediatrii nastąpiła w grudniu 1965 roku. Nowy ośrodek zachwycał swoją nowoczesnością, amerykańskim wyposażeniem oraz śmiałą architekturą. Kompleks o powierzchni 100 000 m² obejmował 312 łóżek oraz blok operacyjny z pięcioma salami. W pierwszym etapie wzniesiono:
- Budynek A – mieszczący I i II Klinikę Pediatryczną,
- Budynek B – oddziały chirurgii dziecięcej, pracownię radiologii i sale dydaktyczne (w tym aulę na 400 osób),
- Budynek C – z gabinetami i poradniami,
- Budynek D – laboratoria,
- Budynek E – zwierzętarnię,
- Budynek F – kaplicę szpitalną.
Lata siedemdziesiąte przyniosły dalszy rozwój ośrodka. W 1974 roku, dzięki kontynuowanemu wsparciu rządu amerykańskiego, otwarto nowe skrzydło z przeznaczeniem na administrację i laboratoria. W tym samym roku podpisano także porozumienie z nowym sponsorem – Fundacją Project HOPE, która przez kolejne lata wspierała zarówno rozbudowę szpitala, jak i kosztowne zagraniczne szkolenia dla lekarzy i pielęgniarek.
W krótkim czasie Instytut Pediatrii stał się miejscem dynamicznego rozwoju, pionierskich operacji oraz badań, które rozsławiły krakowski ośrodek w kraju i poza jego granicami.
Galeria zdjęć
Dyrektorzy w tym okresie
-
doc. dr hab. med. WŁADYSŁAW SOCHA
-
prof. dr hab. med. OLECH SZCZEPSKI
-
prof. dr hab. med. BARBARA NAWROCKA-KAŃSKA















